Ieder jaar gaat meester Siem Terhorst met zijn achtste
groep als afscheid van de basisschool een week naar
het waddeneiland. En ieder jaar is het weer raak. Keten
op de slaapzaal, nachtelijke strandwandelingen, de vuurtoren
beklimmen… Hoe zal het dit jaar gaan? Met vrolijke
Willeke, die bang is voor heimwee. Met stoere Michiel,
die een geheim heeft. Met Frans, die altijd zo stil
is en vaak gepest wordt. En met de meester zelf, die
ook afscheid neemt. Een bijzondere week wordt het zeker…
Jacques:
Ik ging altijd met mijn groep acht naar een van de
Waddeneilanden. Ze zeiden vaak tegen mij: 'Je hebt
al heel veel verhalen geschreven die zich óp
afschool spelen. Maak nu eens een boek over een klas
die ergens ánders is.' Dat werd dit boek.
Ik lijk wel een beetje op meester Siem Terhorst. Die
stopt met school omdat hij met pensioen gaat. Ik stopte
met school om te gaan schrijven. Net als Siem was
ik blij dat ik toen eindelijk meer tijd kreeg voor
iets wat ik graag wilde. Maar ik was (net als Siem)
ook verdrietig omdat ik wist dat ik mijn klas heel
erg zou missen. Gelukkig kom ik nog regelmatig op
scholen om over mijn boeken te vertellen. Ook in En
de groeten van groep acht zitten weer dingen die echt
gebeurd zijn, maar ook dingen die ik verzonnen heb.
