Janneke rent weg zo hard ze kan. Achter haar schreeuwt haar moeder: 'Kom terug, verrekkeling! Je wordt met de dag brutaler!'
Janneke wil weg uit de Peel. De streek waar ze zo graag rondzwerft met Willem, de zoon van de stroper, maar ook de streek waar iedereen arm is en kinderen al jong moeten gaan werken om geld te verdienen. Ze droomt van een beter leven, net als haar meester en haar grote broer Nard. Maar als Janneke ontdekt wat hun plannen zijn om die droom waar te maken, wordt ze bang.
Jacques:
Ik ben zelf opgegroeid aan de rand van de Peel, een moerasgebied op de grens van Brabant en Limburg. Ik hoorde als kind al verhalen over de armoede die er heel lang was geweest in de Peel.
Toen ik meester werd, vond ik geschiedenis een leuk vak om te geven. Ik vertelde vooral veel spannende verhalen.
Ik wilde al jaren een 'historisch' boek schrijven, maar het mocht niet saai of droog worden. Ik dacht: ik wil het zo schrijven dat je bijna vergeet dat het 'geschiedenis' is. Je moet helemaal kunnen meeleven met de hoofdpersonen.
Op een dag ontmoette ik een lieve oude dame die haar levensverhaal vertelde. Zij wilde altijd heel graag juf worden, maar dat mocht niet van haar moeder. Nadat ze op haar twaalfde van school kwam, moest ze gaan werken in de Peel.
Zo ontstond het idee voor dit boek. Ik begon ook veel te lezen over de tijd rond 1900 en hoe de mensen toen leefden. En ik las over de onderdrukking door de grote Peelbazen en de opstand van de arme arbeiders. Dat werd tenslotte Weg uit de Peel. Het gaat vooral over Janneke en haar vriendje Willem. Ik vind het zelf nog steeds een van mijn mooiste boeken.
